X
تبلیغات
مدیسه
رایتل
میگون نگین قصران
Negin Meygoon Qsran
تاریخ : شنبه 16 آذر‌ماه سال 1392
نویسنده : chapar

سلام به همه دوستداران اهل بیت (ع) .  به اطلاع تمامی اهالی مخصوصا  جوانان شهر میگون  و   همینطور اهالی محترم منطقه شمیرانات  و رودبار قصران چه ساکن  در این شهر و چه ساکن در تمامی  پهنه کشور  و  همینطور  هموطنان خارج از کشور میرساند ، جمعی از غلامان اهل بیت بر این شده اند که هیئتی به نام هئیت روضة العباس علیه السلام ( میگون ) را تشکیل نمایند . به همین منظور از دوستان عزیز تقاضا میشود اسم و مشخصات خود را در پایگاه روضة العباس علیه السلام  ( میگون ) به ادرس www.rozatolabasmeygoon.blogsky.com ثبت نمایند  تا بوسیله پیامک های ارسالی از فراخوان های ان اطلاع یابند.








برچسب‌ها: هیئت، میگون
تاریخ : چهارشنبه 10 اردیبهشت‌ماه سال 1393
نویسنده : chapar


تاریخ پیدایش تعزیه به صورت دقیق پیدا نیست. برخی با باور به ایرانی‌بودن این نمایش آیینی، پاگیری آن را به ایران پیش از اسلام به پیشینهٔ سه‌هزارسالهٔ سوگ سیاوش پهلوان داستان‌های ملی ایران نسبت داده و این آیین را مایه و زمینه‌ساز شکل‌گیری آن دانسته‌اند.[۶] برخی پژوهشگران نیز پیشینهٔ آن را به آیین‌هایی چون مصائب میترا و یادگار زریران بازمی‌گردانند و برخی پیدایش آن را متأثر از عناصر اساطیری میان رودان، آناطولی و مصر، و کسانی نیز مصائب مسیح و دیگر افسانه‌های تاریخی در فرهنگ‌های هند و اروپایی و سامی را در پیدایش آن کارساز دانسته‌اند. ولی به گمان بسیار، تعزیه — جدا از شباهت‌هایش با عزاداری‌های آیینی گذشته — شکل تکامل‌یافته‌تر و پیچیده‌تر سوگواری‌های سادهٔ شیعیان سده‌های نخستین برای کشته‌شدگان کربلا است.[۷]

برخی دیگر با استناد به گزارش‌هایی، پیدایش تعزیه را مشخصاً از ایران پس از اسلام و مستقیماً از ماجرای کربلا و شهادت حسین و یارانش می‌دانند. در دورهٔ اخیر سوگواری برای شهیدان کربلا از سوی دوستداران اهل بیت در آشکار و نهان در عراق، ایران و برخی از مناطق شیعه‌نشین دیگر انجام می‌گرفت؛ چنان‌که ابوحنیفه دینوری، ادیب، دانشمند و تاریخ‌نگار عرب، در کتاب خود از سوگواری برای خاندان علی به روزگار امویان خبر می‌دهد.[۸]

اگر تعزیه را به معنی عزاداری و سوگواری و نه به معنی شبیه‌خوانی امروز گمان کنیم، نخستین سوگواری بعد از پیشامد عاشورا از سوی گواهان عینی واقعهٔ کربلا بوده که در سنین کودکی و نوجوانی پس از عاشورا به اسارت رفتند؛ در واقع از هنگامی که قافلهٔ اسرا به طرف شام حرکت نمودند. برخی شبیه‌خوانی و برپایی تعزیه را جهت تماشای عینی واقعهٔ کربلا به یزید نسبت داده‌اند که گویا از عاملین واقعهٔ کربلا خواسته بود تا اعمالی را که مرتکب شده‌اند نمایش دهند و برخی به صفویه، دیلمیان و قاجاریه.[۹]

اما شکل رسمی و آشکار این سوگواری، به روایت ابن‌کثیر، برای نخستین بار در زمان حکمرانی دودمان ایرانی شیعه‌مذهب آل بویه صورت گرفت.[۱۰] این سوگواری به گونه‌ای بود که معزالدوله احمد بن بویه در دهم محرم سال ۳۵۲ هجری قمری در بغداد به مردم دستور داد که برای سوگواری، دکان‌هایشان را بسته و بازارها را تعطیل کرده، نوحه بخوانند و جامه‌های خشن و سیاه بپوشند.[۱۱] از این دوره دسته‌های عزاداری و نوحه‌خوانی رایج شده و پایه‌های نمایش شبیه‌گردانی ایران گذاشته شد.[۱۲]

در دوران حکومت سلطان محمد خدابنده، شیعیان حداکثر استفاده را در انجام مراسم سوگواری و بزرگداشت خاندان محمد می‌کردند اما سوگواری‌ها در این فاصلهٔ تاریخی سبک مشخصی نداشت. به‌تدریج و به مرور زمان، عزاداری‌ها برای حسین‌بن علی، شکل و شیوهٔ مشخصی پیدا کرد.[۱۳]

تعزیه بیشترین رواج خود را با حمایت دولت و حکومت صفویان پیدا کرد. در دورهٔ شکوفایی تعزیه، با رواج تشیع و دلایلی مانند روضه‌خوانی و حمله‌خوانی تعزیه از حمایت بیشتری برخوردار شد.[۱۴]


تابلوی تعزیه اثر کمال‌الملک

تعزیه اما در دورهٔ ناصرالدین شاه به اوج خود رسید و بسیاری این دوره را عصر طلایی تعزیه نامیده‌اند. تعزیه که پیش از آن در حیاط کاروانسراها، بازارها و گاهی منازل شخصی اجرا می‌شد، اینک در اماکن باز یا سربستهٔ تکایا و حسینیه‌ها به اجرا درمی‌آمد. معروف‌ترین و مجلل‌ترین این تکایا، تکیهٔ دولت بود که در همین دوره به دستور ناصرالدین شاه و مباشرت دوستعلی‌خان معیرالممالک در سال ۱۳۰۴ هجری قمری ساخته شد.[۱۵] تکیهٔ دولت در زمان ناصرالدین شاه به تقلید از تماشاخانه اپراهال انگلستان ساخته شد که ابتدا به منظور یک سالن تئاتر ساخته شد اما با مخالفت‌هایی که بود به تکیه تبدیل شد. از دیگر تکیه‌های معروف آن زمان تکیهٔ معاون‌الملک در کرمانشاه بود. [۱۶] در آغاز سلطنت ناصرالدین شاه، تعزیه در ۳۰۰ مکان مشخص برپا می‌شد.[۱۷] تعزیه تا زمان مشروطیت در اوج ماند.[۱۸]

در سال‌های آغاز دیکتاتوری رضاخان، یعنی پس از ۱۳۰۴ هجری شمسی، اجرای تعزیه و روضه‌خوانی رفته‌رفته ممنوع اعلام شد و با تخریب تکیهٔ دولت به دستور رضاخان، تعزیه پا به دوران افول خود گذاشت. هرچند پس از شهریور ۱۳۲۰ دیگر بار سر برآورد، اما در برابر سرگرمی‌هایی همچون سینما و تئاتر، نتوانست موقعیت و عظمت پیشین خود را بازیابد.

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی چون این انقلاب برگرفته از حادثه کربلا بود دوباره تعزیه در ایران قوت گرفت و دوران جدیدی را اغاز کرد .

امروزه در گوشه و کنار این سرزمین حسینه هایی مثل حسینیه اعظم میگون در ایام محرم تعزیه ، این سنت و ایین ایرانی اسلامی را پرپا مینماید


تعزیه در میگون قدمت طولانی داشته ، گفته میشود در سالهای دور بیشتر در ایام محرم از طالقان تعزیه خان دعوت می شد تا در این ایام مردم با دیدن تعزیه به سوگواری بپردازند .در ادامه افرادی از اهالی میگون به امر تعزیه خوانی روی اوردند ،مانند: مرحوم حاج اقا کیارستمی ، مرحوم محمد ربیع کیارستمی ، مرحوم مطلب کیارستمی ، مرحوم ایت کیارستمی ، مرحوم محمد مهدی سالارکیا و ... میتوانم نام برد .

در سالهای اخیر نیز افرادی به این امر مشغول بوده اند مانند : اقایان نجات میر اسماعیلی ،فرهاد کیارستمی ، رحمت سلیمانی ، غلام سلیمانی ، محمد علی کیارستمی و ...



عکسی که در ذیل میبینید جلوی درب حسینیه قدیم میگون می باشد ، که تعزیه خوانان آن عهد با لباس تعزیه جلوی ان ایستاده اند و این عکس را در تاریخ تعزیه میگون ثبت نموده اند .....




تاریخ : سه‌شنبه 3 دی‌ماه سال 1392
نویسنده : chapar

 

وقتی در نوروز سال جاری مقام معظم رهبری در پیام  نوروزی خود ،  سال 1392 را سال  حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی نامید شاید تا مدتی همه به دنبال دلایل نامگذاری  این سال و چگونگی  تحقق آن میگشتند ، اما این نگاه تیزبینانه و اینده نگر همراه با شناخت رهبری بود که با توجه به واقعیت های جامعه و همینطورمسائل جهانی ، این روح را در کالبد ملت ایران دمید  که می بایست برای تحقق این امر بیش از پیش فعال شوند . میتوان مهمترین انعکاس و قدم نهادن در تحقق این امر را بالا رفتن اقتدار ملی دانست ، اقتداری که پیش زمینه های ان توسط رهبری انقلاب  مهیا شد و امروز گوشه ای از ثمرات ان را میبینیم . اما اقتدار ملی چگونه به دست می اید ؟

  






دو بال اقتدار ملی                                                                                                               

سیاست و اقتصاد را میتوان دو بال اقتدار ملی دانست ، به این معنی که اگر کشوری از نظر سیاسی و اقتصادی قدرتمند  باشد  ، می تواند در جامعه جهانی نقش افرینی کند  و استوار پا برجا بماند ،  یکی از مالفه های نظام سیاسی قوی انتخابات و حضور بالای مردم در ان است . امری که در کشورهای دیگر جهان با صرف پولهای فراوان تحقق نمی یابد ... انتخابات مهمترین عرصه حرکت مردم در عرصه سیاسی میباشد ،  امری که پس از پیروزی انقلاب به صورت مشروع تحقق یافت و انصافا هردوره پرشکوه تر از دوره قبل انجام گردید . این امر در سال جاری از ان جهت بسیار مهم تلقی شد که پس از فتنه انگیزیهای دشمنان در دوره قبل ، این بار نیز مردم به پیام نوروزی رهبرشان لبیک گفته و در انتخابات شرکت نمودند ، و حماسه افرینی کردند این حماسه افرینی در عرصه سیاسی ،  پشتوانه و نقطه شروعی است برای تمامی مسئولان برای پیشرفت در عرصه های دیگر سیاست داخلی و خارجی ، که امیدواریم انچه مد نظر رهبری است تحقق یابد.

اما بال دیگر اقتدار ملی یعنی اقتصاد است ، ایران بعد از ملی شدن صنعت نفت اقتصادی مبتنی برفروش نفت داشته و دارد  ، اقتصادی که برقم  درامد بالا از فروش نفت ، در تندبادهای مسائل سیاسی

جهانی و ناملایمات و دشمنی های کشور های غربی  همیشه ضربه پذیر بوده و فشار ناشی از ان را هم مردم و هم نظام با مقاومت تحمل نموده است ، اما تحمل تا چه اندازه و تا چه زمانی امکانپذیر است ؟ به نظر میرسد در سالهایی که گذشت هر دولتی که سر کار امد در عرصه مختلف تلاش کرد تا درامدی را غیر از در امد نفتی ایجاد نماید و طرح هایی هم اجرا شد که بیشتر انها کم ثمر یا بی ثمر بود ، حتی ما را بیشتر از قبل وابسته به نفت نمود ، اما ایا این امر فقط و فقط میتواند بدست دولتی که سرکار میاید انجام شود  ؟ ایا طرح های بدون برنامه ریزی همه جانبه  و بدون در نظر گرفتن ظرفیت های کشور میتواند *مثمرثمر باشد ؟ خیر . ما برای دوری از اقتصاد نفتی ( تک محصولی )  نیاز به ایجاد یک دید ملی برای ثمر بخشیدن به اهدافمان داریم .

 از همان ابتدا میبایست هدف مشخص شود و مراکز اصلی تولید در پهنه های جغرافیایی دیده شود به عنوان مثال در کشاورزی ، در کشور ژاپن که کشوری است به صورت جزیره ای و  *محصور در اب و از نظر پهنه زمین های کشاورزی فقیر ، برنامه ای تهیه شد و در این برنامه کوهها بصورت تراس هایی تراشیده شد و خاک کشاورزی از کشورهای دیگر برای این تراس ها تهیه گردید و تعیین شد که در این زمین ها می بایست فقط و فقط کشاورزی انجام شده  و محصولات مد نظر دولت کشت شود  ، و پس از چند سال برنامه ریزی و رفع موانع همکنون ای کشور درامد فراوانی از صادرات محصولات کشاورزی دارد .

پهنه جغرافیایی تولیدات کشاورزی ، صنعت و خدمات باید مشخص شود و تولیدات استراتژیک و قابل صادرات جایگزین تولیدات فصلی و بی کیفیت که در بازارهای جهانی جایی برای رقابت ندارد را بگیرد . برنامه ریزی مناسب و اینده نگر با  استفاده از ظرفیت های انسانی و منابع غنی موجود در کشور میتواند موجب خودکفایی ، و صادرات شود ، که این باعث میشود که از یک طرف درامد بالارفته و از طرف دیگر رفاه عمومی ارتقاء یابد ،  که نتیجه ان بالا رفتن سطح اقتدار ملی است.

با بالا رفتن سطح اقتدار ملی ما توانسته ایم ظرفیت اقتصادی که خود از پایه های اقتدار است را فعال نمایم . ظرفیتهایی که سرمایه گذاران را برای سرمایه گذاری مشتاق میسازد .

سبک زندگی و اقتصاد  

یکی از راه های توسعه اقتصادی تغییر سبک زندگی است ، امروزه سبک زندگی غربی در بیشتر جوامع ترویج میشود ، نوع پوشش ، نوع ساخت ساز ، مصرف گرایی و ... از جمله زیر شاخه های سبک زندگی غربی است، که بنیانهای جوامع را هدف قرار میدهد ،تا انها را بیش از پیش به خود محتاج نماید ، در زمینه اقتصادی سبک زندگی غربی بتدریج باعث وابستگی اقتصاد جوامع می شود و تولید ملی را تخریب می نماید ، ترویج استفاده از مارک ها و برند های غربی تولید ملی را بی اعتبار می سازد ، اما راه رهایی از به دام افتادن در این نوع فرهنگ زندگی چیست ؟ سبک زندگی اسلامی و ایرانی .

با کمی دور اندیشی و بدور از هر کار دستوری و بتدریج میتوان سبک زندگی اسلامی ایرانی را جایگزین سبک زندگی غربی نمود ، دوری از مصرف گرایی و قناعت در عین ثروت ، تولید داخلی با کیفیت و قابل رقابت در بازارهای خارجی  که باعث تولید ثروت برای کشور میشود  و ... .

ما میتوانیم با برنامه ریزی، هم در خانواده و هم در سطح کلان مسیر پیشرفت اقتصادی را مهیا نموده و اقتدار ملی را ارتقاء بخشید.

 


تولید علم

تولید علم از دیگر پایه های رشد اقتصادی میتواند باشد. امروزه در کشورهای توسعه یافته تولید علم به صورت  بادبان برای  کشتی عمل میکند ، و پشتوانه ای است برای اقتصاد .

تکنولوژی های جدید در زمینه های مختلف مثل نانو ، الکترونیک ، هسته ای و ... باعث برتری اقتصادی میشود ، که این بدون تولید علم به صورت بومی میسر نیست . ما میبایست تولید علم را به صورت کاربردی در دستور کار قرار دهیم ، و بدانیم در چه زمینه هایی میبایست فعالیت علمی و تحقیقاتی نماییم .

امروزه تحقیقات در زمینه های علمی و فناوری ،  قابل سرمایه گذاری می باشد و میتوان از این طریق اقتصاد را فعال نمود تا تولیدات جدید و قابل رقابت در بازارهای جهانی را تولید نماید .

جمله پایانی اینکه با تقویت ظرفیت های انسانی ، علمی و سرمایه ای میتوان اقتصاد برپایه تولیدات بومی با کیفیت بالا را شکوفا نمود تا  باعث ارتقاء سطح رفاه عمومی و  بالا رفتن اقتدار ملی کشور عزیزمان ایران شویم .


تاریخ : چهارشنبه 10 مهر‌ماه سال 1392
نویسنده : chapar


برای هموطنانی که همیشه دلشان برای ایران می تپد:


                                        این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست


                                                       این خاک چه زیباست ولی خاک وطن نیست                                           

                                        

                                       ان کشور نو ،ان وطن دانش صنعت


                                                           هرگز به دلنگیزی ایران کهن نیست


                                       در مشهد و یزد و قم و سمنان و گلستان

                                

                                                لطفی است که در "کلگری" و "نیس" و "پکن" نیست


                                       در دامن  بحر خزر و ساحل گیلان


                                               موجی است که در ساحل دریای "عدن" نیست


                                       در پیکر گلهای دلاویز شمیران 


                                                 عطری است که در نافه "اهوی ختن" نیست 

                         

                                       اواره ام  خسته و سرگشته و حیران 


                                               هرجا که روم، هیچ کجا خانه من نیست  


                                       اوارگی و خانه بدوشی چه بلایی ست 


                                              دردی است که همتایش در این دیر کهن نیست  


                                      من بهر که خوانم غزل سعدی و حافظ


                                             در شهر غریبی که در او فهم سخن نیست !


                                      هر کس که زند طعنه به ایرانی ایران


                                           بی شبهه که مغزش به سر و روح به تن نیست !


                                     " پاریس" قشنگ است ولی نیست چو "تهران"


                                     لندن به دلاویزی شیراز کهن نیست


                                              هرچند که سرسبز بود دامنه الپ


                                    چون دامنه البرز ، پر از چین شکن نیست


                                      این کوه بلند است ولی نیست دماوند  


                                     ان رود چه زیباست ولی رود تجن نیست


                                     این شهر عظیم  است ولی شهر غریب است


                                    این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست

شعر از :زنده یاد خسرو فرشید ورد 






         


تاریخ : شنبه 12 مرداد‌ماه سال 1392
نویسنده : chapar

مثل تمام محلات قدیمی شهر تهران که ورزش فوتبال بین جوانان اهمیت داشت و بازیکنان تکنیکی را به تیم های بزرگ و تیم ملی معرفی کرد در شمیرانات نیز فوتبال بین جوانان جایگاه خاصی داشته و دارد . در این بین شهرهایی مثل میگون و فشم و تا حدی روستا های امامه و شمشک همواره در طول دوره های زمانی بازیکنان فوتبال خوبی را به فوتبال منطقه معرفی نموده اند .



کاپ رودبارقصران



 




آخرین مطالب
متن دلخواه شما